Ilona van Braam

Braam, Ilona van

Officemanager

Echt opgegroeid met boeken ben ik niet (hoewel we thuis een dusdanig succesvol ondersteunend lidmaatschap bij Boek en Plaat hadden, dat we elke maand rijkelijk beloond werden met de Kroonkeuze), maar op de middelbare school is het voor mij begonnen, tijdens de lessen Nederlands van meneer Huisman. Van hem leerde ik dat je van zoiets geks als ‘een mooie zin’ kunt houden. Of van een woord. Dat er zoiets bestond als scanderen. Toen ik vervolgens voor mijn lijst De vriendschap van Connie Palmen las, was ik verkocht: dit kon dus met taal. En dat wilde ik ook.

Ik ging iets heel anders doen: Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Want naast taal en literatuur vind ik mensen en hun gedrag buitengewoon interessant: goed kijken wat er aan de hand is en daar vervolgens wat mee doen. Ik werkte een tijd in de hulpverlening, maar las ondertussen Het moest maar eens gaan sneeuwen van Tjitske Jansen. Die dichtbundel had op mij hetzelfde effect als destijds De vriendschap: hier deed iemand een strik om het leven. Met taal.

Ik verhuisde naar Amsterdam en ging Nederlands studeren aan de UvA, totdat Ambo|Anthos twee jaar later op zoek was naar iemand die de handen uit de mouwen wilde steken. Dat wilde ik doen! Het bleek een heel goede stap, werken tussen boeken én met mensen die ook van boeken en mooie zinnen houden.

Hetzelfde geldt nu voor Luitingh-Sijthoff, waar ik sinds augustus 2014 als office manager werk. Een erg toffe baan waarbij ik in contact kom met heel verschillende mensen, veel kan dóen en dingen kan oplossen of regelen zodat iets of iemand weer verder kan. En dat op een mooie plek waar het naar boeken en verhalen ruikt: ik vind het een van de beste combinaties die er te maken valt.

En als ik niet aan het werk ben? Dan schrijf ik poëzie, luister ik erg veel en vaak muziek, lees ik met veel plezier veel te weinig boeken en (wat meer) dichtbundels, kijk ik graag een goede docu of filmhuisfilm, vind ik een goed gesprek op een terras heel fijn en ben ik met zeer grote regelmaat te vinden op een festival en bij concerten in Paradiso, De Melkweg of Tivoli. Kortom: dan poog ik, al dan niet met taal, een strik om het leven te doen.